Twee monteurs, een bankschroef bij het raam

Van een garagebox naar de Spaakstraat

Nexovita begon in 2008 in een garagebox achter de Amsterdamsestraatweg, met een tweedehands richtstandaard, een bankschroef en een advertentie op een prikbord in de supermarkt. Bram repareerde in de avonduren de fietsen van de buurt en merkte dat bijna iedereen met hetzelfde verhaal binnenkwam: bij een winkel had iemand naar de fiets gekeken en meteen een bedrag genoemd, en niemand kon uitleggen waar dat bedrag vandaan kwam.

Dat is de reden dat deze werkplaats andersom werkt. Wij noemen eerst de oorzaak, dan pas het geld. Het klinkt als een detail, maar het verandert het hele gesprek: wie eerst een bedrag hoort, gaat over dat bedrag onderhandelen, en wie eerst de oorzaak hoort, gaat over de fiets praten. In 2011 werd de garagebox te klein en verhuisden wij naar het pand aan de Spaakstraat, waar sindsdien dezelfde bankschroef bij het raam staat.

Waarom wij geen fietsen verkopen

Dat is een bewuste keuze en het is de enige waar wij weleens klanten mee kwijtraken. Wie fietsen verkoopt, heeft bij elke reparatie een belang dat de klant niet heeft: een dure reparatie op een oude fiets is het beste argument voor een nieuwe fiets uit de eigen showroom. Dat hoeft niemand kwaad te bedoelen om toch te sturen. Door hier geen enkele fiets te verkopen, is het antwoord op de vraag of iets nog de moeite waard is voor ons financieel volstrekt leeg.

Het gevolg is dat wij vaker dan gemiddeld zeggen dat iets niet meer moet. Een velg onder de slijtgrens, een frame met corrosie in de achtervork, een accu op zeventig procent bij een fiets die verder ook op is: dan rekenen wij voor wat het kost en wat het oplevert, en soms is de uitkomst dat je het geld beter kunt bewaren. Dat gesprek voeren wij aan de balie en niet in een offerte.

Wat er in de werkplaats staat

Twee montagestandaards, een wielrichtbank met een meetklok, een uitlijnarm voor derailleurhangers, een schijfdiktemeter en sinds 2019 een testkast voor accus van de vier merken die in Utrecht het meest rondrijden. Dat laatste stuk gereedschap heeft zichzelf in een jaar terugverdiend, niet omdat wij er veel voor rekenen maar omdat het bij ongeveer de helft van de elektrische fietsen een dure verdenking wegneemt.

Wat er niet staat, is een uitlijnbank voor frames en een gereedschapsset voor speed pedelecs. Voor het eerste komt er te weinig werk binnen om het goed te blijven doen, voor het tweede hebben wij de bevoegdheid niet. Wij sturen dat door naar twee vaste adressen in de stad en rekenen daar niets voor.

Hoe wij aan die getallen komen

De vierendertig fietsen per week is het gemiddelde over 2025, geteld op werkbonnen en niet geschat. De tweeennegentig procent is het aandeel van die bonnen dat binnen twee werkdagen weer buiten stond, waarbij de bonnen die op een besteld onderdeel wachtten niet meetellen; die zijn apart geteld en kwamen gemiddeld op vier werkdagen uit. Het getal nul is geen marketing maar een werkafspraak: er is hier geen reparatie begonnen zonder dat iemand ja heeft gezegd op een diagnose met een vork erbij.